lamola
dimanche 19 octobre 2025
شظايا
شظايا أنفاسي زجاجٌ مكسور، تجرحني حين أتنفّس. كلماتي تتناثرُ مثل نثارِ ضوءٍ على أرضٍ معتمة، لا يجمعها إلا الوجع. من بين الحطام أسمعُ قلبي يتلعثم، كأنه يحاولُ تركيبَ جملةٍ كاملةٍ من الرماد.
Aucun commentaire:
Enregistrer un commentaire
Article plus récent
Article plus ancien
Accueil
Inscription à :
Publier les commentaires (Atom)
Aucun commentaire:
Enregistrer un commentaire