lamola
dimanche 19 octobre 2025
فراشة
فراشة تحومُ حول الضوء، كأنها تبحثُ عن ظلٍّ يخصُّها. تلامسُ لهبًا لا يفهم الرحمة، ثم تواصلُ الرقصَ، كأن الألمَ درسُها الوحيد. في الصباح، لا يبقى منها سوى رمادٍ خفيفٍ يشبه أثرَ قبلةٍ على نافذة. تغيب في الضوء، كما يعودُ الشيءُ إلى أصله.
Aucun commentaire:
Enregistrer un commentaire
Article plus récent
Article plus ancien
Accueil
Inscription à :
Publier les commentaires (Atom)
Aucun commentaire:
Enregistrer un commentaire